Onscherpte is onderschat
Fotograaf Stephan Vanfleteren schreef een dagboek over zijn wandelingen tijdens de corona-pandemie. In dat boek staat niet één foto.
Ik voel me thuis in de leegte
voor zijn project Time & Tide portretteerde Siebe Swart de Nederlandse kust en Waddenzee in zwartwit-panoramafoto’s
Fotowedstrijd
Over klassieke foto’s en amateurbeelden In 2019 organiseerde NRC Handelsblad een fotowedstrijd in twaalf afleveringen voor lezers: elke maand een thema, waarbij ik steeds een paar losse gedachten opschreef in het katern Leven. De eerste aflevering, ‘Nederland woont’ (28 januari) ging over de Nederlandse gewoonte om de gordijnen ’s avonds open te houden, zodat wij ...
Vloeibaar Nederland
Vanuit de lucht gezien verlenen de grote waterwerken die de zee buiten moeten houden en de rivieren binnen de hun toebemeten ruimte Nederland een mysterieuze schoonheid.
De kleur van het verleden
Autochromes uit de collectie van Albert Kahn Albert Kahn, een Parijse bankier en idealist, dacht dat het de wereldvrede zou bevorderen als de volkeren elkaar via de fotografie zouden leren kennen, althans wij hen. Vanaf 1909 zond hij daartoe fotografen naar verre landen – India, de Verenigde Staten, Mongolië, Japan, Egypte, Griekenland, Turkije, Afghanistan – ...
Meervoudig kijken
Fotograferen kan ook tekenen zijn, vertelt David Hockney. \"Wij zijn altijd bedrogen door de enkele foto, gemaakt in een fractie van een seconde, vanuit één vaste positie.\"
Betonnen vanitas
Stephan Vanfleteren fotografeerde de betonnen nazi-fortificaties van de Atlantikwall tussen Noorwegen en de Frans-Spaanse grens in een monumentaal fotoboek.
Een laatste toevluchtsoord
In de foto’s van Simon Roberts vechten het panoramische en het oogvoor detail om voorrang.
Ik ben hier geweest
Tate Britain toont een retrospectief van land-artist Richard Long, die in de landschappen waarin hij wandelt niet meer dan minuscule retouches aanbrengt.
Zie, alles heeft mijn oog gezien
Sebastião Salgado (1944-2025), kreeg het verwijt dat hij gruwelen te mooi zou fotograferen. Voor hem was het eenvoudig, zei hij op een middag in zijn Parijse doka. ‘Men is respect verschuldigd aan degene die men fotografeert. Het gaat erom de volledigheid van hun bestaan in een foto tot zijn recht te laten komen. En hun schoonheid. Men heeft eenvoudig het recht niet die te vernietigen, heb ik gedacht.’